Jako podstawowy środek ogniowy pododdziałów wsparcia wojsk
zmechanizowanych, powietrzno-desantowych i piechoty
górskiej, służy głównie do:
- niszczenia i obezwładniania siły żywej i środków ogniowych
przeciwnika,
- burzenia lekkich obiektów fortyfikacji polowych,
- niszczenia opancerzonego sprzętu bojowego przeciwnika,
- wykonywania przejść w inżynieryjnych zaporach drutowych,
- zadymiania punktów obserwacyjnych i staowisk ogniowych
przeciwnika,
- oświetlania terenów pola walki.